Alles over comeback van Ed Sheeran!

edsheeran
(Foto: Hollandse Hoogte via Telegraaf)
Ed Sheeran is terug en dat is niemand ontgaan: na het uitbrengen van zijn nieuwste hits is hij meteen niet meer weg te denken uit alle playlists. Zijn concerten in Ziggo Dome zijn al helemaal uitverkocht en hij heeft de hitlijsten veroverd. Geweldig! Hij heeft al allerlei interviews gedaan en ik ben er even ingedoken: lees nu alles over de comeback van Ed Sheeran!

Laten we beginnen bij het einde. Ed Sheeran had zijn geweldige album “X” (Multiply) uitgebracht, hij was op tour geweest en toen kwam het: hij nam een jaar pauze. Op zijn social media kondigde hij het aan:

Please read x

A post shared by Ed Sheeran (@teddysphotos) on

Maar hij had het beloofd, hij zou terugkomen. En dat deed hij, op dertien december kwam er voor het eerst weer leven op zijn social media. Zijn profielfoto’s werden blauw, en diezelfde kleur postte hij ook, maar: zonder er iets bij los te laten.

A post shared by Ed Sheeran (@teddysphotos) on

Dit was het eerste voorteken van het nieuwe album dat onderweg is. Op 1 januari kwam hij dan echt weer terug: hij postte een filmpje met de mededeling dat er nieuwe muziek zou komen! “Hello 2017…” was de veelbelovende tekst die hij erbij had gezet. Er kwamen uiteraard tienduizenden reacties op. Ik kan niet meer wachten op zijn nieuwe muziek!

Hello 2017…

A post shared by Ed Sheeran (@teddysphotos) on

Op drie januari postte hij korte video’s waarin hij de eerste regels van “Castle On The Hill” en “Shape Of You” onthulde en na nog wat previews was het zover: Ed Sheeran bracht twee geweldige nummers uit! Meteen veroverden ze de hitlijsten en iedereen was super excited over deze nummers. Hij had gigantisch veel succes en op Spotify brak hij records. Shape Of You werd die bewuste vrijdag 6,9 miljoen keer beluisterd en werd nauw gevolgd door de andere single Castle On The Hill, met 6,2 miljoen Spotify streams. Na 48 uur waren ze samen ruim 25 miljoen keer beluisterd. ((Telegraaf, 09 Jan)

Ed Sheeran zei zelf in een interview met BCC Radio 1 dat Shape Of You het laatste nummer was dat klaar was. Het was ook vrij spontaan gegaan, vertelde hij. Eerst zouden ze het nummer voor Rhianna maken, maar uiteindelijk werd besloten dat het nummer van hemzelf werd! Hij legt ook uit wat zijn gedachtes achter het symbool bij Divide waren. De twee stippen staan voor Shape Of You en de liggende streep moet staan voor Castle On The Hill. “In my head it worked,” zei hij er lachend bij.
De cover en titel liggen duidelijk in lijn met zijn albums hiervoor: een mooie basiskleur met een cijfer of een wiskundig teken. Denk maar terug aan zijn album “5” (five) en “X” (multiply).

÷ out 3rd March. Pre-order will go live at midnight in your country x

A post shared by Ed Sheeran (@teddysphotos) on

 

Maar waarom dan twee nummers in één keer? Zelfs daar is een verklaring voor. De zanger wilde voorkomen dat mensen dachten dat het een Rhianna-achtig album zou worden, maar ook dat we meteen aan U2 zouden denken. Uiteindelijk deed hij ze daarom allebei. Wij blij natuurlijk! Hij zelf is ook ontzettend blij met alle positieve reacties die hij heeft gekregen, schrijft hij.

A post shared by Ed Sheeran (@teddysphotos) on

Op 11 januari liet Ed Sheeran ons de titels van de nummers in zijn nieuwe album weten. Echt geweldig, vind ik zelf. Eigenlijk maakt het mij alleen maar nieuwsgieriger naar zijn hele album. Een dag later maakte hij dan ook bekend wanneer het album zou uitkomen. De grote dag is op drie maart en ik kan niet wachten. Nadat hij zijn album heeft uitgebracht gaat hij op tour, maakte hij 26 januari bekend. Op 3 en 4 april treedt hij op in de Ziggo Dome en binnen een halfuur waren alle tickets uitverkocht. Het is duidelijk, we kunnen niet wachten tot Ed Sheeran weer helemaal terug is.

Wat is jouw favoriete nummer? Shape Of You of Castle On The Hill?

Liefs!

Het leven van een gek: Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

2017-31-1-21-56-26

Yes, eindelijk weer een nieuw deel! I hope you’ll enjoy!

25. Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

Het tetterende geluid van de tv is niet te missen, maar mijn moeder is toch op zolder en daarom vind ik dat ik de televisie niet in het geluid hoef te beperken. Ik lig onderuitgezakt op de bank, een joggingbroek en een hoodie maken het plaatje compleet. Alleen de zak chips ontbreekt, maar daar heb ik voorlopig dan ook geen zin in. Ik vind het niet meer lekker, door alle ervaringen van afgelopen tijd die er onlosmakelijk mee verbonden zijn. Ik sluit mijn ogen en word me bewust van de bonkende pijn in mijn hoofd. Misschien is dat harde geluid niet zo’n heel goed idee, dus ik besluit het geluid even iets terug te draaien. Het gaat waarschijnlijk nog wel even duren voordat mijn hersenschudding helemaal over is, maar gelukkig valt het mee. Straks komt Emma, dat had ze beloofd en ik kijk er naar uit. Het is zaterdag en over drie weken gaan we verhuizen. Mijn ouders en ik hebben er niet meer over gepraat sinds ik terug ben, maar de plannen van Emma en mij zijn rijp voor de prullenbak.
Overal in het huis staan half ingepakte dozen, alsof ze alles een beetje tegelijkertijd aan het aanrommelen zijn hier.
Mijn kamer is nog helemaal in tact, net alsof ik niet weg ben geweest. Het gaf me een fijn gevoel toen ik gisteren thuis kwam. Zelfs mijn fiets hebben ze teruggevonden, het ding stond weer op zijn vertrouwde plek in de tuin toen ik terug kwam. Ik ben een week weggeweest, is mij verteld. Mijn eigen gevoel voor tijd was verdwenen, de ambulancebroeders hadden me dan ook bezorgd aangekeken toen ik het vroeg.  Wanneer het geluid van de televisie tot een nihil niveau wordt beperkt, merk ik pas dat mijn moeder weer beneden is en ik schrik op.
‘Sara,’ verzucht mijn moeder. ‘Als jij snel wilt opknappen van die hersenschudding, kun je die televisie beter helemaal uithouden. Zijn er geen andere manieren om afleiding te zoeken?’ Ze glimlacht en gaat rustig naast mij zitten. Ik haal mijn schouders op ten teken dat ik eigenlijk nog niets heb verzonnen.
‘Straks komt Emma,’ komt er dan in me op. ‘Ik weet alleen nog niet hoe laat.’
‘Fijn dat ze straks komt, jullie hebben elkaar vast een hoop te vertellen.’ Ze staat op en loopt richting de keuken, waar ze weer verder praat. Wanneer ik een beetje mijn best doe kan ik haar verstaan, alleen daar heb ik geen zin in, dus ik vraag ernaar zodra ze de woonkamer weer binnenkomt.
‘Er staan Skittles in de keuken,’ licht ze nu kort toe. ‘Voor Emma en jou straks.’ Nog steeds glimlacht ze en ik weet dat ze hoopt dat ik hier blij mee ben. Ik stuur haar een vrolijke lach terug.
‘Dankje mam!’ Op dat moment gaat de telefoon en omdat ik zo nieuwsgierig ben duik ik er op af.  Het blijken mensen van de politie te zijn die spullen van mij hebben gevonden, met de vraag of ik ze vanmiddag nog kan ophalen op het bureau. Eindelijk krijg ik mijn mobiel weer!
Ik besluit Emma mee te slepen naar het bureau, dus zodra ik dat gesprek heb afgerond bel ik haar meteen en binnen een halfuur staat ze voor mijn achterdeur te springen. Lachend doe ik open en laat ik mijn vriendin binnen. Meteen vliegt ze me enthousiast om de hals.
‘Goed om jou weer te zien!’ roept ze. Ik knik en straal. ‘Je ziet er alweer een stuk beter uit dan gisteren, alhoewel.’ Een aarzeling klinkt door in haar laatste woord en ze werpt een kritische blik op mijn outfit.
‘Aan die kleding mag nog wel wat gebeuren, voordat wij de deur uit gaan.’ Ik werp zelf ook een blik op mijn outfit en ik kan niets anders dan haar helemaal gelijk geven.
‘Ja, laten we daar wat aan gaan doen,’ stem ik lachend in. Emma rent voor mij uit naar boven en ik kom er een stukje trager achteraan. Ik mag niet te hard lopen en al helemaal niet op een trap. Wanneer ik op mijn kamer kom, heeft Emma mijn kast al opengegooid.
‘Goed. Ik zeg lekker casual, maar wel fancy,’ begint ze.
‘Een skinny is al een hele vooruitgang,’ mompel ik terwijl ik mijn lievelingsskinny opduikel uit mijn kast. Ik houd hem voor Emma’s neus.
‘Beter?’ vraag ik. Emma knikt hevig.
‘Veel beter. Doe die maar aan.’ Ze koekeloert bij mijn T-shirtjes om een leuke match te vinden met mijn broek. Die vindt ze en deze wordt dan ook zonder pardon op mijn hoofd gesmeten tijdens mijn speciale “Ik-trek-een-skinny-aan-dans”. Daardoor verlies ik mijn evenwicht maar gelukkig weet ik op het bed te vallen, in plaats van op de grond. Meteen komt mijn moeder om de hoek kijken.
‘Alles goed hier?’ vraagt ze bezorgd. Maar zodra ze ziet dat Emma en ik keihard aan het lachen zijn, grinnikt ze even en sluit ze de deur weer.
‘Dat ging soepel,’ merk ik droogjes op. Emma knikt.
Wanneer ik eenmaal zover ben, besluiten we om te gaan. Eigenlijk mag ik helemaal niet fietsen, maar dat kan mij niets schelen en het maakt Emma eigenlijk ook niet uit. Ik duw met mijn wiel de schuttingdeur open en rijd weg, met Emma in mijn kielzog.

Bij het politiebureau is het rustig en Emma en ik knallen onze fietsen in de rekjes die bij de ingang staan. Achter de balie zit een vrouw die waarschijnlijk snakt naar een pauze. Tenminste, zo ziet ze er wel uit en wanneer we met haar in gesprek gaan kom ik erachter dat ze ook zo klinkt.
‘Ja?’ vraagt ze kortaf.
‘Ik ben net gebeld,’ begin ik. ‘Of ik mijn spullen kwam ophalen.’ De vrouw achter de balie trekt één wenkbrauw op. Ze is vrij mollig en ik vermoed dat ze niet vaak achter criminelen aan hoeft te rennen. Aangezien de vrouw verder niet reageert op mijn verhaal, ga ik verder.
‘Ik ben Sara. Sara Torenberg,’ mompel ik.
‘Ze was ontvoerd, niet gehoord?’ helpt Emma, lekker recht door zee. Nu knikt de vrouw en ze toetst een nummer in op een telefoon die bij haar in de buurt staat. Ze blaft er enkele woorden in en gebaart ons dan om op de stoelen verderop te gaan zitten. Kennelijk is ze geen vrouw van veel woorden. Emma en ik kijken elkaar aan en trekken tegelijkertijd een gek gezicht. Grinnikend gaan we zitten en dan valt er een stilte. Opnieuw kijken we elkaar en dan barsten we in lachen uit. Op dat moment loopt dezelfde agent als die gisteren in het ziekenhuis binnen en hij kijkt ons verwonderd aan. Meteen stoppen Emma en ik met lachen.
Dus jij kwam voor je spullen Sara?’ begint hij. Ik knik. ‘Mooi. We hadden ook nog een paar vraagjes aan jullie samen, maar daarvoor pakken we eerst even jou spullen erbij.’ Hij wenkt ons en we lopen achter hem aan. Voordat ik het weet zwaait hij met mijn sporttas voor mijn neus.
‘We dachten dat dit, met alles wat erin zit, wel van jou zou zijn.’ Wanneer ik de sporttas aanpak springen er bijna tranen in mijn ogen. Meteen open ik het om te zien wat er nog inzit. Toen ik mijn sporttas terugvond zat mijn telefoon er niet in, maar nu wel. Waarschijnlijk hebben zij die gevonden. Ik laat het apparaat door mijn handen glijden en steek het in mijn broekzak.
‘Bedankt,’ zeg ik met een grote glimlach. Hij geeft mij een typische politieglimlach terug; persoonlijk en professioneel tegelijkertijd. Hoe doen zij dat toch? Dan kucht hij, we waren namelijk nog niet klaar en kennelijk is dit zijn manier om dat onder de aandacht te brengen.
‘Over één boekje hadden wij nog wat specifieke vragen aan jullie,’ begint hij. Meteen kijken Emma en ik elkaar aan. Natuurlijk weten we over welk boekje dit gaat. Ze hadden Ollie de Onbekende Ontvoerder gevonden.

Ik ga niet studeren. Wat?!

De examens komen eraan en ik ben een van de kersverse kandidaten die mag deelnemen aan deze laatste stappen in het VWO, in mijn geval. Voor het gemak ga ik er even vanuit dat ik dit hele jaar zonder al te veel problemen doorkom en dat diplomablaadje met een smile kan ophalen aan het einde van de rit. Want daar heb je het toch zes jaar voor gedaan, voor dat blaadje. Persoonlijk heb ik echt geen zin om daar een zevende aan toe te voegen, velen met mij. Daarom komt er natuurlijk nog iets anders om de hoek kijken: je studiekeuze. Daar denk ik dus net even anders over. 
VWO 6 is een ontzettend druk jaar en dat is wel te merken aan de hoeveelheid dat ik post. Ik plan zoveel mogelijk om alles te kunnen maintainen en samen met wat stress lukt dat min of meer. Tussendoor een hele hoop leren voor mijn 1-na laatste tentamenweek en nog bezig met al mijn handelingsdelen. (Sommigen van periode 1, oeps!) Eigenlijk, ben ik er helemaal klaar mee. Klaar met voortdurende stress, leren en huiswerk maken. Toch houdt dat niet op want op je opleiding moet je net zo hard leren en huiswerk maken. Heel leuk, maar ik zie het anders.

Ik heb besloten om hoe dan ook, een tussenjaar te nemen. In 2017/2018 nog geen studie voor mij en daar heb ik echt super bewust voor gekozen! In onze maatschappij, die in mijn aardrijkskundeboeken ook wel wordt omschreven als de fast world, wordt je vaak echt geleefd. Zoals het begrip al aangeeft, alles gaat snel en moet snel. Er is superveel tijdsdruk en prestatiedruk en aan het einde van de week schrik ik meestal van het feit dat ie al voorbij is. De tijd gaat zo super snel! Vaak leef je zoals dat van je verwacht wordt en doe je de dingen zoals ze horen, maar eigenlijk ben ik daar niet zo’n fan van. Ik doe dingen graag op mijn eigen manier en door een tussenjaar te nemen heb ik het gevoel dat ik een jaartje ga leven. Voor mijn tussenjaar heb ik twee opties:

-Een tussenjaar waarin ik werk bij bet Switch theaterteam van YFC

Dit is echt een supergave stichting die zich inzet voor jongeren en dat doen ze op hun eigen manier. Zo voeren ze dus theaterstukken op over onderwerpen die veel spelen onder tieners, zoals pesten of social media. Daarna gaan ze met de tieners in gesprek. Echt heel gaaf! Maar je moet wel auditie doen, dus dat is heel spannend. Bovendien weten ze nog niet hoe ze het komende jaar gaan vormgeven, dus het is sowieso spannend of dat doorgaat. 
Een jaar werken/doen wat mijn gevoel mij brengt

Een jaar lang leven en zelf de regie terugnemen over mijn leven. Dat is echt het doel met dit jaar. Natuurlijk zoek ik een goede baan zodat ik ongeveer drie dagen in de week kan werken en geld verdien, maar ik wil ook gewoon doen wat mijn gevoel mij brengt. Dat betekent bijvoorbeeld dat ik meer figuratie opdrachten ed. oppak, omdat ik dat heel gaaf vind. Daarnaast wil ik dan ook iets van theater/musical/acteerles gaan volgen want dat vind ik ook echt super tof om te doen. 

Op school vinden ze het natuurlijk minder tof dat ik weer eens mijn eigen eigenwijze weg volg. Zij zien liever dat ik gewoon, zoals dat hoort, een opleiding uitkies en doe alsof ik die leuk vind, om dan vervolgens totaal ergens anders te eindigen. Zo wordt je omver gegooid door de LOB (loopbaanoriëntatie) met opdrachten die je moet maken om maar tot je doel te komen of voer je eindeloze mentorgesprekken. Maar ik ben niet meer van mijn plan af te brengen, dus ik heb er zin in! ^-^ Ik vind het echt heel belangrijk om mijn eigen weg te volgen en om te leven. Ik wil graag bewust leven en genieten van de dingen die ik doe. Ik hoop dus ook dat ik daar echt een stukje dichterbij kan komen door een tussenjaar te nemen!

Is bewust leven voor jou ook belangrijk? En hoe geef jij dat vorm?

Liefs!


Just don’t forget, to wear a hat

Het leven van een gek: Vragende visite en ziekenhuizen

Eindelijk een nieuw deel over Sara! Kijk bij “Het leven van een gek”  voor alle andere delen

2017-04-1-13-41-0324. Vragende visite en ziekenhuizen

Herkende je de man?’ Twee agenten zitten bij mijn bed. De ene vuurt allerlei vragen op me af en de andere pent fanatiek mee met alles wat gezegd wordt. Dat zijn voornamelijk woorden van zijn compagnon, aangezien ik amper een woord uitbreng. Ik strijk met mijn handen over het witte ziekenhuislaken. De dokter zei dat ik ondervoed was, vitaminetekorten had en hij noemde nog wat zaken die ik niet eens meer echt meekreeg. Ik schud langzaam mijn hoofd. Niet te snel, want dan krijg ik alleen maar hoofdpijn. Oh ja, dat was ook iets wat die dokter zei. Een lichte hersenschudding van de klap die ik kreeg toen ik in die achterbak werd gesmeten. Een rilling loopt over mijn rug zodra ik daaraan terugdenk. Zijn woedende blik, al dat geschreeuw… Ik sluit even mijn ogen. ‘Sara?’ De zeurende stem van de agent naast me. ‘Gaat het?’ Gaat het? Of het gaat? Ja, nou het gaat echt super. Wat een domme vraag. ‘Nee,’ mompel ik. ‘Ik weet het toch niet.’  Dit schrijft de andere agent fanatiek op. ‘Wat weet je niet?’  Vraagt de agent door. Ik haal mijn schouders op. Dat weet ik dus niet, maar zij lijken dat niet zo logisch te vinden als ik. ‘Ik weet niet wie hij was. Ik weet niet waarom hij me meenam. En de rest weet ik ook niet.’ Eigenlijk is dit een leugen. Ik weet namelijk wel waarom hij me meenam, ik weet alleen niet waarom hij me opsloot. Er wordt op de deur geklopt en meteen schiet ik omhoog. Een zuster loopt naar binnen met een grote glimlach om haar gezicht. ‘Dit was wel weer genoeg voor vandaag. Bedankt voor jullie bezoek. Sara heeft rust nodig.’ De agenten kijken elkaar aan en de ondervrager zucht. De zuster geeft mij heimelijk een knipoog, alsof ze wel begrijpt dat ik geen zin heb in die agenten. Ik schenk haar een dankbare glimlach. Straks komen mijn ouders weer, met Emma, kondigt de zuster aan. Het schijnt dat zij al eerder zijn geweest, maar dat ik toen nog sliep door een of ander slaapmiddel dat ik toegediend kreeg. Ik zucht zachtjes, terwijl de agenten eindelijk de kamer uitlopen. De zuster neemt plaats op de plek waar de agent net zat. ‘Ik word helemaal gek van die mensen,’ begint ze. ‘Ze storen altijd de patiënten op de momenten dat ze moeten rusten.’ Terwijl ze rustig verder kletst, controleert ze mijn pols, temperatuur en allemaal dat soort dingetjes. ‘Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar waarschijnlijk mag je vanmiddag naar huis. Het gaat zo goed met je! En weetje, fysiek valt het allemaal wel mee. Ik moet je wat vitaminepillen meegeven en het is belangrijk dat je goed uitrust maar dat kan je ook thuis, nietwaar?’ Ik knik, maar ik heb geen zin om wat te zeggen en sluit mijn ogen. ‘Je familie komt ongeveer over een uurtje, dus in principe kan je ook nog wat slapen. Ik bedoel, je mag weliswaar naar huis maar je zult nog wel moe zijn.’ Langzaam verstomt het geklets van de zuster en word ik meegetrokken in een diepe slaap.

‘Sara, ik ben het, Emma.’ De woorden proberen binnen te dringen in mijn hoofd, maar het is mistig en de boodschap lijkt niet echt aan te komen. Ik voel dat er zachtjes aan mijn arm geschud wordt. Laat me met rust allemaal, denk ik. Ik wil slapen. Maar Emma geeft niet zo snel op, dus er wordt opnieuw aan mijn arm geschud. Nu open ik langzaamaan mijn ogen. Het licht is fel en ik trek een gezicht. Langzaamaan wordt het licht wat minder fel- de gordijnen waren dichtgedaan. Emma glimlacht. Haar bruine haar zit in een mooie vlecht opzij en ze heeft een nieuw bloesje aan. Ik grijns een beetje. Nu begin ik echt wakker te worden. ‘Hee Emma!’ zeg ik, met een big smile op mijn gezicht. Ze buigt zich over me heen en geeft me iets wat op een knuffel lijkt. ‘Sara! Je bent terug,’ zegt ze opgelucht. Ik grinnik. ‘Ja, ik ben terug. We kunnen de school weer onveilig maken.’ Emma knikt en zet een stap opzij. Achter Emma staan mijn ouders. Niet alleen mijn ouders, maar ook Mart staat daar, met een gelukzalige glimlach op zijn gezicht. ‘Saar,’ zegt hij en ook hij geeft me iets wat op een knuffel lijkt. Ik durf hem amper aan te kijken. Ik bedoel, hallo, ik heb glashard tegen hem gelogen. En dat terwijl hij nog gelijk had ook. Dan drukt hij een kus op mijn voorhoofd en zonder verder iets te zeggen laat hij mijn ouders bij me. Mijn ouders. Ik glimlach. Ze omhelzen me, zeggen allerlei lieve dingen en tot slot haalt mijn vader ook nog een puddingbroodje tevoorschijn. Ik grinnik, en weet dan dat het goed zit.

Logo 4b

Nieuwjaarswensen en fijne dingen

wp-image-1109768218jpg.jpg

Wat was 2016 een bijzonder jaar. Een jaar vol avonturen, dingen die ik nooit had kunnen verwachten. Met veel vrienden en veel liefde. Wauw. 2016 is ook het jaar van mijn blog, het is nu bijna een jaar geleden dat ik dit blog heb gestart. Wat een avontuur is dat geweest!
Mijn blog is echt gegroeid en dat heb ik aan jullie te danken! Shoutout naar alle lieve, trouwe lezers. Bedankt allemaal, voor al jullie lieve reacties en de positiviteit.

Er zijn natuurlijk een hele hoop blogjes door mij geschreven dit jaar. Wat was het superleuk om te doen! Ik heb voor jullie een top drie gemaakt van mijn meest gelezen blogjes:

1. 52 vragen om aan je beste vriendin te stellen!

2. Het leven van een gek

3. Happy Socks!

Wow wat waren deze blogjes veel bekeken. Superleuk!

Lieve mensen, ik heb genoten van 2016.

Bedankt allemaal!

wp-image-1378902902jpg.jpg

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Logo 4b

Nu: trendy dekbedhoezen voor deze winter!

2016-27-12-20-34-29

Het is winter, dat betekent dat de koude dagen zijn aangebroken waarbij je liever in je bed ligt en er voorlopig niet meer uit komt. De kerstvakantie is daar een ideale gelegenheid voor natuurlijk en daar maken we dan ook maar even goed gebruik van. Maar het kan nóg beter. Ik heb een idee: wat als we er ook een beetje fancy bij gaan liggen?

Ik een hele verzameling aan oude versleten dekbedhoezen en ik durf te wedden dat ik niet de enige ben. Ik heb nog hoezen liggen met mooie paarden erop (die ik tot voor kort nog serieus gebruikte ook), met (iets té) schattige bloemetjes en ga zo maar door. Tijd voor iets nieuws, right?

Daar heeft Dekbeddiscounter mij bij geholpen. Dekbeddiscounter heeft een groot assortiment aan dekbedhoezen en ik mocht er voor hen eentje reviewen! Wat vond ik van de hoes?

Bestellen

Het bestellen op hun website is lekker gemakkelijk. ( http://www.dekbed-discounter.nl/dekbedovertrek/ ) Het is niet ingewikkeld en ook het betalen is geen lang proces waarbij je honderd keer moet klikken om te kunnen afrekenen. Ik vulde mijn code in en bestelde zo het dekbed en de volgende dag kwam hij binnen. Lekker snel, dat was fijn. De verpakking was hartstikke netjes en alles klopte!

2016-27-12-20-36-58

De hoes: de looks

De hoes die ik heb gekozen is lekker trendy. De kleuren zijn heel mooi en de print is superscherp: de hoes ziet er heel goed uit. De quote beslaat mijn hele bed, dus de hoes is ook niet saai. Door de rustieke, maar hippe, uitstraling matcht de hoes met vrijwel elke kamer!

De hoes: kwaliteit

De hoes is zo heerlijk zacht! Ik heb hem vergeleken met een andere, vrij nieuwe hoes van thuis en ik voel duidelijk verschil. Wat dat betreft vind ik het dekbed van Dekbeddiscounter echt fijner. De stof is ook iets zwaarder, waardoor het er mooier uitziet wanneer de hoes met het dekbed over je bed ligt. Wat ik wel een minpuntje vind, is de stevigheid van de naden van de hoes: op het moment dat ik de hoes over mijn dekbed heen deed, knapten er een paar draadjes bij de bovenkant van de instopstrook. Superjammer natuurlijk. En dat is bij mijn andere hoezen nog nooit gebeurd, dus dan is het niet per se mijn onhandigheid denk ik. Maar eigenlijk is dat het enige minpuntje dat ik kon vinden, dus over het algemeen ben ik dik tevreden!

2016-28-12-13-03-57

Mijn eindoordeel

De hoezen van Dekbeddiscounter zijn hip, lekker zacht en staan hartstikke leuk op je kamer. Ze zijn lekker snel bezorgd en de print is superscherp. Het is jammer dat er een paar draadjes knapten, maar dat word weer helemaal gecompenseerd met de zachtheid en de gave uitstraling. Het is een goede prijs-kwaliteitverhouding. Dus ik zeg:

Ben jij nog op zoek naar een dekbedhoes, neem hier ( https://www.dekbed-discounter.nl/dekbedovertrek/ ) dan zeker even een kijkje!

Waar let jij op bij het kopen van zo’n hoes?

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Logo 4b

 

Dit is een artikel in samenwerking geschreven met dekbed-discounter.nl

 

 

 

 

 

 

Doelen stellen en bereiken: Purpuzplanner 2017

 

2016-27-12-15-28-56

Er ligt een heel nieuw jaar voor ons, een jaar waarin we dingen willen bereiken, veranderen, behouden en waarin we ons laten verassen. Je kunt natuurlijk niet heel 2017 regisseren zoals jij dat wilt, maar we kunnen dit jaar zeker wel even een handje helpen. Wil jij dit jaar bewuster leven en genieten van je dagen? Vast wel, het is een hippe oneliner die je overal tegenkomt. Heel leuk, maar dan bereik je dus nooit wat, denk ik vaak. Heb jij dat ook? Wil jij ook graag je doelen bereiken? Dan heb ik een geweldig idee voor je! En: blijf lezen, want er is ook een gratis download beschikbaar!

Purpuzplanne2016-27-12-15-45-20r

Wie in balans zijn doel haalt, is gelukkig en succesvol

De Purpuzplanner helpt je om dichterbij je doelen te komen op een bewuste, effectieve manier. Wat wil je nu precies? En hoe zie je dat voor je? Naast dat je de Purpuz als mooie agenda kunt gebruiken, helpt het je om hier bewust over na te denken. Soms wat gas bij, maar ook vaak even wat gas terug.

img_9205img_9213

Tools

In de Purpuz zijn verschillende tools verwerkt om jou bewuster te laten worden van jouw doelen en hoe je die op een goede manier kunt bereiken. Het zijn er acht, het zijn een soort van opdrachten die je in de planner kunt maken. Op de eerste pagina’s staat alles superhelder uitgelegd met voorbeelden. Dit zijn de acht tools tot je doel:

  1. Purpuz map  “Helpt je om je dromen te visualiseren”
  2. Purpuz matrix “Helpt je om je dromen te ordenen”
  3. Purpuz plan “Helpt je om je doelen op te delen in stappen”
  4. Purpuz pad “Helpt je om je doelen te voorzien van tijd en volgorde”
  5. Maandplanning “Geeft je structuur en overzicht”
  6. Weekplanning “Geeft je jouw dagelijkse to do’s”
  7. Dagreflectie “Laat je stilstaan bij wat goed ging en waar je in kunt groeien”
  8. Vragen aan jezelf “Laat je stilstaan bij afgelopen maand, het heden en de toekomst”

Met deze tools heb je alles super overzichtelijk voor jezelf! Geen rommelige agenda meer of allemaal losse blaadjes, maar een fijn helder overzicht waar je alles in kwijt kunt.

Jóúw agenda

De Purpuz kun je helemaal personaliseren. Naast de fijne kleuren zeegroen, licht- en donkerblauw is er op elke pagina een creatieve ruimte waar jij al je krabbeltjes kwijt kunt. Daarnaast kun je je wekelijkse to-do’s kwijt en hoeveel tijd je daaraan wilt besteden. Er is zat ruimte om al jouw afspraken uur voor uur op te schrijven in de weekplanner. Voor het grote overzicht gebruik je de maandplanner, zodat je geen afspraken kan vergeten.

Gratis download!

De mensen achter Purpuz willen dat iedereen de kans krijgt om op deze manier grip te krijgen op zijn/haar leven, zijn dromen en doelen, ondanks de financiële situatie. Daarom zijn ze zo loyaal om een gratis download van de agenda online te zetten! Dan kun je de bladen zelf los afdrukken. De papieren versie is natuurlijk nog vele malen mooier dan losse A4’tjes. De planner is prachtig gebonden en heeft een mooie, grijze linnen kaft. De Purpuz is hier te bestellen voor €34.99!

Wat vind ik van de Purpuz?

Ik vind de Purpuz een goede, overzichtelijke planner. De Purpuz vraagt je om na te denken en stil te staan op de momenten dat je eigenlijk door wilt rennen, zonder veel tijd van je te vragen. De lay-out is stijlvol en de kleuren vormen een fijne balans: de kleuren zijn niet te druk, maar ze maken de planner niet saai. Het is wel een echte bureauplanner; niet heel zwaar, maar ik zou liever een mini-agenda meenemen in mijn tas om thuis alles in mijn planner te schrijven. Wat is wel echt tof vind, is dat er creatieve ruimte is in de agenda. Dat heb ik echt nog nooit zo gezien, maar het is wel echt heel gaaf. Ik ben benieuwd waar de Purpuz mij gaat brengen!

 

Wat vind jij van de Purpuz?

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Logo 4b

Dit blog is in samenwerking met Purpuz geschreven.