De uitslag van de winactie!

Winactie

Jaaaa, vanmiddag was het eindelijk zover. Ik maakte een video waarin ik de uitslag van mijn winactie bekend maakte. Het was natuurlijk super spannend, uiteindelijk deden er zestien mensen mee en heb ik er ééntje uitgeloot! Kijk je mee wie het is geworden?

 

 

Van harte gefeliciteerd! Ik neem contact met je op. Ik vind het superleuk dat jullie allemaal hebben meegedaan aan mijn winactie. Wil je toch nog mijn boek bestellen? In dit artikel lees je hoe!

Wil je nóg meer weten over mij en over mijn boek? Kom dan 30 juni naar mijn publicatiefeestje in de Roodbeen in Nijkerk. Ik ga signeren, lees een stuk voor en er is een klein interview! Je krijgt tijdens het feestje wat drinken en een zelfgebakken Luna-koekje. Wanneer je weggaat krijg je ook nog een leuke goodiebag mee. Komen dus!

LUNA PARY

Ik heb nu alle boeken binnen, dus als je er al eentje bij mij besteld hebt, dan kan ik ‘m waarschijnlijk deze week al aan je geven!

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Er is iets super ergs gebeurd!!

FB_IMG_1497020433423

Zoals jullie inmiddels wel weten, is mijn boek vorige week vrijdag uitgekomen en nu te bestellen op bol.com en de website van mijn uitgever. Supergaaf! Ik ben al de hele tijd super excited aan het stuiteren en van alles aan het regelen voor het publicatiefeestje van 30 juni. Wil je daarbij zijn? Hou de datum dan vrij, binnenkort vertel ik er meer over!

Heel veel van jullie hebben alvast een boek bij mij besteld, super superleuk. Ik kan ook niet wachten om ze te geven! Alleen er is iets super ergs gebeurd. Maar voor jullie is er bij dit slechte nieuws ook nog een beetje goed nieuws, dus hold on.

Bij alle twintig exemplaren van mijn boek die ik had besteld is een supergrote fout gemaakt! Vrijdag kwam ik erachter en sindsdien ben ik super stressed. Ik ga jullie de uitleg even besparen, maar ik wil die exemplaren op deze manier niet verkopen. Gisteren heb ik mijn uitgever gemaild en ik hoop heel erg dat ik zo snel mogelijk een reactie van ze krijg om dit recht te zetten. Want nu moet iedereen nóg langer wachten op zijn of haar exemplaar!

Dit vind ik echt zo super jammer, maar er is even niks aan te doen. Het leven is niet perfect, ook niet bij mij. Maar dat geeft niet, het komt vast helemaal goed. Het duurt alleen even wat langer. Dan nu het positieve kantje: je kunt nog meedoen met de winactie! Eigenlijk was morgen de allerlaatste dag dat je mee kon doen maar omdat ik het boek nu nog niet kan opsturen, verleng ik de winactie. Je kunt in ieder geval deze hele week nog meedoen! Ik hoop heel erg dat ik volgende week de goede boeken thuis heb, zodat jullie het allemaal eindelijk kunnen gaan lezen.

Geniet lekker van de zon en dit heerlijke weer!

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

 

 

Mijn boek is uit! + WINACTIE

Jaaaaa! Gisteren was het dan zover, mijn boek kwam uit. Sinds gisteren is mijn boek bestelbaar en kun je het dus gaan lezen! In dit blogje vertel ik waar en hoe je mijn boek kunt bestellen én leg ik uit hoe je mee kunt doen aan de winactie!

Bestellen

Mijn boek kun je op meerdere manieren krijgen. Ik leg ze allemaal voor je uit op volgorde. De eerste daar verdien ik zelf het meeste mee, let’s be honest, en voor de laatste verdien ik het minst. Maar ik laat je vrij om te kiezen! Zo kun je bestellen op een manier die jij fijn vindt en die bij jou past.

Bij mij

Je kunt het boek bij mij bestellen. Je zegt tegen mij dat je een exemplaar wilt en ik zet je op de reserveringslijst. Ik bestel de boeken bij mijn uitgever en jij kunt m dan persoonlijk bij mij kopen. Als je het leuk vindt, schrijf ik er wat liefs/leuks voor je in! Het kan soms even duren voordat ik je zie, dus je zal dan daarop moeten wachten.

Boekscout

Boekscout is mijn uitgever. Zij hebben een webshop waarin mijn boek te koop staat! Daar kun je ‘m bestellen en dan krijg je ‘m binnen een paar dagen thuisgestuurd. Zonder verzendkosten;)

Boekwinkel Roodbeen in Nijkerk

In de boekhandel in Nijkerk zullen ook een aantal exemplaren komen te liggen. Dit aantal is wel beperkt, dat heeft met investeringsrisico’s te maken. Lang, ingewikkeld verhaal dat ik jullie eventjes bespaar. Maar ik ga jullie al wel vast iets heeeeeeel leuks verklappen.. Binnenkort komt er een publicatiefeestje in de Roodbeen, ter ere van mijn boek. Wil jij daarbij zijn? Hou dan mijn blog en social media in de gaten!

Bol.com

Ik was stiekem wel een beetje trots toen ik ‘m op bol.com zag staan. Het voelt heel stoer eigenlijk, er staat gewoon iets van mij op bol.com! Bol is alleen zo groot dat je mijn boek alleen via de isbn kunt vinden. Die staat bij de boekinformatie onder aan dit artikel.

Winactie

Nu weet jij waar je mijn boek sowieso allemaal kunt vinden. Maar misschien is het voor jou helemaal niet nodig om ‘m te bestellen… Ik geef namelijk één exemplaar weg! Heb je al besteld? Dan kun je ‘m als je wint altijd nog weggeven aan een vriendin, als cadeautje!

Hoe kun je winnen?

Laat hieronder een commment achter waarom jij wilt winnen en deel dit berichtje van mij op Facebook. Let op, want ik check of je beide gedaan hebt!

Heel veel succes met meedoen! Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat


Ik betaal de winactie zelf, deze is niet gesponsord. Je kunt meedoen tm 17 juni. Heel veel succes!

Titel: Luna
Auteur: Celine Prins
Categorie: Young Adult
Aantal pagina’s: 116
Geïllustreerd: Nee
Uitvoering/Formaat: Paperback 12,5 x 20 cm
Verschijningsdatum: 09-06-2017
ISBN: 978-94-0223-680-4 / 9789402236804
Vaste prijs: € 17,99

Mijn boek komt bijna uit! En jij kan helpen!

Het zijn herinneringen aan een ander leven. Ik zucht zachtjes en kijk naar de fonkelende sterren, naar het maanlicht dat weerkaatst op een glimmend stuk plastic op de grond en naar de donkere vegen in de heldere lucht. Wolken. Ik hou van wolken. Ik ben niet alleen, een eindje verderop ligt Sam te slapen. Het is aan het afkoelen, de kou van de nacht trekt in mijn vieze kleding en ik weet dat dat voorlopig zo zal blijven.

Het is nu mijn beurt om de wacht te houden, straks die van Sam. Sam en ik, het lijkt alsof er niemand meer is. Alsof wij alleen zijn overgebleven en de rest is weggevaagd. Even voor de duidelijkheid, dit bedoel ik niet romantisch. Sam is mijn vriendje niet meer. Mijn ex en ik, als enigen in een donkere wildernis en een koude nacht, zonder te weten waar we zijn en wat er is gebeurd. We zijn maar van één ding echt zeker: met onze laatste kus, verging de wereld. Toeval?

Eindelijk ga ik het dan vertellen: mijn eigen boek komt uit! Maandag moet ik alles aanleveren, superspannend! Terwijl iedereen in de zon zit, moet ik nog even keihard werken om de laatste dingetjes af te maken. Maar dat geeft niet, want het is superleuk. De puntjes op de I zetten, het manuscript nog een keer doorlopen… ik vind het heel tof om te doen.

Veel mensen wisten al dat ik mijn verhaal uit zou laten geven, doordat ik bezig was met het verzamelen van mailadressen voor de promotiemail. Als je nog niet op de lijst staat, dan kun je je email nog geven door even een mailtje te sturen naar thehatwiththegirl@gmail.com met de woorden:

“Ik geef toestemming voor gebruik van mijn mailadres voor het toezenden van een eenmalige promotiemailing.

Superleuk dat je op die lijst wil staan! Mijn uitgever, Boekscout, zal je een mail sturen op de dag van publicatie. En dat is al best snel, namelijk 9 juni! Ik kan niet wachten, ik vind het echt heel leuk.

Het fragmentje dat je net las is een fragment uit mijn boek en jij kan een steentje bijdragen! Ik zoek nog steeds een cover voor mijn boek en ik heb al een paar opties:

Coverfoto 1

Coverfoto 2

Coverfoto 3

Ik zou het leuk vinden als je vertelt welke jij het mooist vind! Misschien wordt de foto waar jij dan op gestemd hebt wel de coverfoto van mijn boek!

Ik ben super benieuwd wat jullie ervan vinden.

Inmiddels is de cover helemaal af! Je kunt dus niet meer op een coverfoto stemmen, maar je kunt je nog wel tot en met dinsdag inschrijven op de lijst voor de promotiemail!

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

 

Een blog time-out. Goed voor elke blogger? Waarom ik dat wél deed!

Zoals veel van jullie waarschijnlijk hebben gemerkt, deelde ik al een tijd geen posts meer op mijn blog. Het was bijna anderhalve maand stil, maar dit deed ik natuurlijk niet zomaar. Ik had verschillende redenen waarom ik een blog time-out wilde en waarom ik denk dat dit goed is geweest voor mij en mijn blog. Ik heb deze redenen voor iedereen even op een rijtje gezet! Misschien is een blog time-out dan ook wel wat voor jou.

  • Bloggen doe je omdat je het leuk vindt, en niet omdat het moet. 

Ik kreeg vaak het gevoel dat ik moest bloggen, omdat ik anders misschien lezers zou kwijtraken en omdat een vaste planning van je blogs nou eenmaal belangrijk is. Ik wilde weer van het moet-gevoel af zodat ik weer met 100% plezier zou bloggen!

  • Je kunt beter een paar goede posts maken, dan een heleboel minder goede

Ik wil graag kwalitatief goede blogs leveren, ik vind het belangrijk dat ik er echt een stukje van mij instop. Ook vind ik het belangrijk dat het wel ergens over gaat, in plaats van een kort stukje van 200 woorden waar eigenlijk net niks instaat.

  • Ik wilde weer even inspiratie opdoen zonder verplichtingen

Ik bedoel daarmee dat ik gewoon het gevoel weer terug wilde waarbij ik dacht, já, hier wil ik over vertellen! Ik vind dat gevoel altijd super tof en ik heb afgelopen tijd weer allemaal dingetjes meegemaakt en gezien waar ik jullie over wil vertellen, dus stay tuned!

  • Ik zit in mijn examenjaar en moest me even op school focussen

Het examenjaar van VWO is vreselijk druk. Je moet zoveel doen, echt om gek van te worden. Het levert superveel stress op en ik wilde niet om heel veel dingen tegelijk gaan stressen. Als ik steeds een moet-gevoel bij bloggen krijg, dan wordt het een stressfactor en dat wil ik niet. Ik vind bloggen namelijk hartstikke leuk!

  • Er gaan een paar super super coole dingen gebeuren

En in die dingen moet ook tijd gestoken worden. Maar het is allemaal echt superleuk en supervet en ik ga jullie er vanalles over vertellen, je wilt het echt niet missen’! Eén dingetje heeft ook heel direct met mijn website te maken, echt super spannend allemaal… 😀

Zoals je misschien al hebt gemerkt stond het achter de schermen allemaal echt niet stil, en ook op Instagram was ik nog steeds actief te vinden. Dat account heb ik ook weer even helemaal vernieuwd, en nieuwe feed komt eraan! Volg jij mij al op Insta?

Binnenkort ga ik nog veel meer vertellen! Stay tuned!

Liefs,

Celine

Just don’t forget, to wear a hat

 

Het leven van een gek: Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

2017-31-1-21-56-26

Yes, eindelijk weer een nieuw deel! I hope you’ll enjoy!

25. Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

Het tetterende geluid van de tv is niet te missen, maar mijn moeder is toch op zolder en daarom vind ik dat ik de televisie niet in het geluid hoef te beperken. Ik lig onderuitgezakt op de bank, een joggingbroek en een hoodie maken het plaatje compleet. Alleen de zak chips ontbreekt, maar daar heb ik voorlopig dan ook geen zin in. Ik vind het niet meer lekker, door alle ervaringen van afgelopen tijd die er onlosmakelijk mee verbonden zijn. Ik sluit mijn ogen en word me bewust van de bonkende pijn in mijn hoofd. Misschien is dat harde geluid niet zo’n heel goed idee, dus ik besluit het geluid even iets terug te draaien. Het gaat waarschijnlijk nog wel even duren voordat mijn hersenschudding helemaal over is, maar gelukkig valt het mee. Straks komt Emma, dat had ze beloofd en ik kijk er naar uit. Het is zaterdag en over drie weken gaan we verhuizen. Mijn ouders en ik hebben er niet meer over gepraat sinds ik terug ben, maar de plannen van Emma en mij zijn rijp voor de prullenbak.
Overal in het huis staan half ingepakte dozen, alsof ze alles een beetje tegelijkertijd aan het aanrommelen zijn hier.
Mijn kamer is nog helemaal in tact, net alsof ik niet weg ben geweest. Het gaf me een fijn gevoel toen ik gisteren thuis kwam. Zelfs mijn fiets hebben ze teruggevonden, het ding stond weer op zijn vertrouwde plek in de tuin toen ik terug kwam. Ik ben een week weggeweest, is mij verteld. Mijn eigen gevoel voor tijd was verdwenen, de ambulancebroeders hadden me dan ook bezorgd aangekeken toen ik het vroeg.  Wanneer het geluid van de televisie tot een nihil niveau wordt beperkt, merk ik pas dat mijn moeder weer beneden is en ik schrik op.
‘Sara,’ verzucht mijn moeder. ‘Als jij snel wilt opknappen van die hersenschudding, kun je die televisie beter helemaal uithouden. Zijn er geen andere manieren om afleiding te zoeken?’ Ze glimlacht en gaat rustig naast mij zitten. Ik haal mijn schouders op ten teken dat ik eigenlijk nog niets heb verzonnen.
‘Straks komt Emma,’ komt er dan in me op. ‘Ik weet alleen nog niet hoe laat.’
‘Fijn dat ze straks komt, jullie hebben elkaar vast een hoop te vertellen.’ Ze staat op en loopt richting de keuken, waar ze weer verder praat. Wanneer ik een beetje mijn best doe kan ik haar verstaan, alleen daar heb ik geen zin in, dus ik vraag ernaar zodra ze de woonkamer weer binnenkomt.
‘Er staan Skittles in de keuken,’ licht ze nu kort toe. ‘Voor Emma en jou straks.’ Nog steeds glimlacht ze en ik weet dat ze hoopt dat ik hier blij mee ben. Ik stuur haar een vrolijke lach terug.
‘Dankje mam!’ Op dat moment gaat de telefoon en omdat ik zo nieuwsgierig ben duik ik er op af.  Het blijken mensen van de politie te zijn die spullen van mij hebben gevonden, met de vraag of ik ze vanmiddag nog kan ophalen op het bureau. Eindelijk krijg ik mijn mobiel weer!
Ik besluit Emma mee te slepen naar het bureau, dus zodra ik dat gesprek heb afgerond bel ik haar meteen en binnen een halfuur staat ze voor mijn achterdeur te springen. Lachend doe ik open en laat ik mijn vriendin binnen. Meteen vliegt ze me enthousiast om de hals.
‘Goed om jou weer te zien!’ roept ze. Ik knik en straal. ‘Je ziet er alweer een stuk beter uit dan gisteren, alhoewel.’ Een aarzeling klinkt door in haar laatste woord en ze werpt een kritische blik op mijn outfit.
‘Aan die kleding mag nog wel wat gebeuren, voordat wij de deur uit gaan.’ Ik werp zelf ook een blik op mijn outfit en ik kan niets anders dan haar helemaal gelijk geven.
‘Ja, laten we daar wat aan gaan doen,’ stem ik lachend in. Emma rent voor mij uit naar boven en ik kom er een stukje trager achteraan. Ik mag niet te hard lopen en al helemaal niet op een trap. Wanneer ik op mijn kamer kom, heeft Emma mijn kast al opengegooid.
‘Goed. Ik zeg lekker casual, maar wel fancy,’ begint ze.
‘Een skinny is al een hele vooruitgang,’ mompel ik terwijl ik mijn lievelingsskinny opduikel uit mijn kast. Ik houd hem voor Emma’s neus.
‘Beter?’ vraag ik. Emma knikt hevig.
‘Veel beter. Doe die maar aan.’ Ze koekeloert bij mijn T-shirtjes om een leuke match te vinden met mijn broek. Die vindt ze en deze wordt dan ook zonder pardon op mijn hoofd gesmeten tijdens mijn speciale “Ik-trek-een-skinny-aan-dans”. Daardoor verlies ik mijn evenwicht maar gelukkig weet ik op het bed te vallen, in plaats van op de grond. Meteen komt mijn moeder om de hoek kijken.
‘Alles goed hier?’ vraagt ze bezorgd. Maar zodra ze ziet dat Emma en ik keihard aan het lachen zijn, grinnikt ze even en sluit ze de deur weer.
‘Dat ging soepel,’ merk ik droogjes op. Emma knikt.
Wanneer ik eenmaal zover ben, besluiten we om te gaan. Eigenlijk mag ik helemaal niet fietsen, maar dat kan mij niets schelen en het maakt Emma eigenlijk ook niet uit. Ik duw met mijn wiel de schuttingdeur open en rijd weg, met Emma in mijn kielzog.

Bij het politiebureau is het rustig en Emma en ik knallen onze fietsen in de rekjes die bij de ingang staan. Achter de balie zit een vrouw die waarschijnlijk snakt naar een pauze. Tenminste, zo ziet ze er wel uit en wanneer we met haar in gesprek gaan kom ik erachter dat ze ook zo klinkt.
‘Ja?’ vraagt ze kortaf.
‘Ik ben net gebeld,’ begin ik. ‘Of ik mijn spullen kwam ophalen.’ De vrouw achter de balie trekt één wenkbrauw op. Ze is vrij mollig en ik vermoed dat ze niet vaak achter criminelen aan hoeft te rennen. Aangezien de vrouw verder niet reageert op mijn verhaal, ga ik verder.
‘Ik ben Sara. Sara Torenberg,’ mompel ik.
‘Ze was ontvoerd, niet gehoord?’ helpt Emma, lekker recht door zee. Nu knikt de vrouw en ze toetst een nummer in op een telefoon die bij haar in de buurt staat. Ze blaft er enkele woorden in en gebaart ons dan om op de stoelen verderop te gaan zitten. Kennelijk is ze geen vrouw van veel woorden. Emma en ik kijken elkaar aan en trekken tegelijkertijd een gek gezicht. Grinnikend gaan we zitten en dan valt er een stilte. Opnieuw kijken we elkaar en dan barsten we in lachen uit. Op dat moment loopt dezelfde agent als die gisteren in het ziekenhuis binnen en hij kijkt ons verwonderd aan. Meteen stoppen Emma en ik met lachen.
Dus jij kwam voor je spullen Sara?’ begint hij. Ik knik. ‘Mooi. We hadden ook nog een paar vraagjes aan jullie samen, maar daarvoor pakken we eerst even jou spullen erbij.’ Hij wenkt ons en we lopen achter hem aan. Voordat ik het weet zwaait hij met mijn sporttas voor mijn neus.
‘We dachten dat dit, met alles wat erin zit, wel van jou zou zijn.’ Wanneer ik de sporttas aanpak springen er bijna tranen in mijn ogen. Meteen open ik het om te zien wat er nog inzit. Toen ik mijn sporttas terugvond zat mijn telefoon er niet in, maar nu wel. Waarschijnlijk hebben zij die gevonden. Ik laat het apparaat door mijn handen glijden en steek het in mijn broekzak.
‘Bedankt,’ zeg ik met een grote glimlach. Hij geeft mij een typische politieglimlach terug; persoonlijk en professioneel tegelijkertijd. Hoe doen zij dat toch? Dan kucht hij, we waren namelijk nog niet klaar en kennelijk is dit zijn manier om dat onder de aandacht te brengen.
‘Over één boekje hadden wij nog wat specifieke vragen aan jullie,’ begint hij. Meteen kijken Emma en ik elkaar aan. Natuurlijk weten we over welk boekje dit gaat. Ze hadden Ollie de Onbekende Ontvoerder gevonden.

Ik ga niet studeren. Wat?!

De examens komen eraan en ik ben een van de kersverse kandidaten die mag deelnemen aan deze laatste stappen in het VWO, in mijn geval. Voor het gemak ga ik er even vanuit dat ik dit hele jaar zonder al te veel problemen doorkom en dat diplomablaadje met een smile kan ophalen aan het einde van de rit. Want daar heb je het toch zes jaar voor gedaan, voor dat blaadje. Persoonlijk heb ik echt geen zin om daar een zevende aan toe te voegen, velen met mij. Daarom komt er natuurlijk nog iets anders om de hoek kijken: je studiekeuze. Daar denk ik dus net even anders over. 
VWO 6 is een ontzettend druk jaar en dat is wel te merken aan de hoeveelheid dat ik post. Ik plan zoveel mogelijk om alles te kunnen maintainen en samen met wat stress lukt dat min of meer. Tussendoor een hele hoop leren voor mijn 1-na laatste tentamenweek en nog bezig met al mijn handelingsdelen. (Sommigen van periode 1, oeps!) Eigenlijk, ben ik er helemaal klaar mee. Klaar met voortdurende stress, leren en huiswerk maken. Toch houdt dat niet op want op je opleiding moet je net zo hard leren en huiswerk maken. Heel leuk, maar ik zie het anders.

Ik heb besloten om hoe dan ook, een tussenjaar te nemen. In 2017/2018 nog geen studie voor mij en daar heb ik echt super bewust voor gekozen! In onze maatschappij, die in mijn aardrijkskundeboeken ook wel wordt omschreven als de fast world, wordt je vaak echt geleefd. Zoals het begrip al aangeeft, alles gaat snel en moet snel. Er is superveel tijdsdruk en prestatiedruk en aan het einde van de week schrik ik meestal van het feit dat ie al voorbij is. De tijd gaat zo super snel! Vaak leef je zoals dat van je verwacht wordt en doe je de dingen zoals ze horen, maar eigenlijk ben ik daar niet zo’n fan van. Ik doe dingen graag op mijn eigen manier en door een tussenjaar te nemen heb ik het gevoel dat ik een jaartje ga leven. Voor mijn tussenjaar heb ik twee opties:

-Een tussenjaar waarin ik werk bij bet Switch theaterteam van YFC

Dit is echt een supergave stichting die zich inzet voor jongeren en dat doen ze op hun eigen manier. Zo voeren ze dus theaterstukken op over onderwerpen die veel spelen onder tieners, zoals pesten of social media. Daarna gaan ze met de tieners in gesprek. Echt heel gaaf! Maar je moet wel auditie doen, dus dat is heel spannend. Bovendien weten ze nog niet hoe ze het komende jaar gaan vormgeven, dus het is sowieso spannend of dat doorgaat. 
Een jaar werken/doen wat mijn gevoel mij brengt

Een jaar lang leven en zelf de regie terugnemen over mijn leven. Dat is echt het doel met dit jaar. Natuurlijk zoek ik een goede baan zodat ik ongeveer drie dagen in de week kan werken en geld verdien, maar ik wil ook gewoon doen wat mijn gevoel mij brengt. Dat betekent bijvoorbeeld dat ik meer figuratie opdrachten ed. oppak, omdat ik dat heel gaaf vind. Daarnaast wil ik dan ook iets van theater/musical/acteerles gaan volgen want dat vind ik ook echt super tof om te doen. 

Op school vinden ze het natuurlijk minder tof dat ik weer eens mijn eigen eigenwijze weg volg. Zij zien liever dat ik gewoon, zoals dat hoort, een opleiding uitkies en doe alsof ik die leuk vind, om dan vervolgens totaal ergens anders te eindigen. Zo wordt je omver gegooid door de LOB (loopbaanoriëntatie) met opdrachten die je moet maken om maar tot je doel te komen of voer je eindeloze mentorgesprekken. Maar ik ben niet meer van mijn plan af te brengen, dus ik heb er zin in! ^-^ Ik vind het echt heel belangrijk om mijn eigen weg te volgen en om te leven. Ik wil graag bewust leven en genieten van de dingen die ik doe. Ik hoop dus ook dat ik daar echt een stukje dichterbij kan komen door een tussenjaar te nemen!

Is bewust leven voor jou ook belangrijk? En hoe geef jij dat vorm?

Liefs!


Just don’t forget, to wear a hat