De uitslag van de winactie!

Winactie

Jaaaa, vanmiddag was het eindelijk zover. Ik maakte een video waarin ik de uitslag van mijn winactie bekend maakte. Het was natuurlijk super spannend, uiteindelijk deden er zestien mensen mee en heb ik er ééntje uitgeloot! Kijk je mee wie het is geworden?

 

 

Van harte gefeliciteerd! Ik neem contact met je op. Ik vind het superleuk dat jullie allemaal hebben meegedaan aan mijn winactie. Wil je toch nog mijn boek bestellen? In dit artikel lees je hoe!

Wil je nóg meer weten over mij en over mijn boek? Kom dan 30 juni naar mijn publicatiefeestje in de Roodbeen in Nijkerk. Ik ga signeren, lees een stuk voor en er is een klein interview! Je krijgt tijdens het feestje wat drinken en een zelfgebakken Luna-koekje. Wanneer je weggaat krijg je ook nog een leuke goodiebag mee. Komen dus!

LUNA PARY

Ik heb nu alle boeken binnen, dus als je er al eentje bij mij besteld hebt, dan kan ik ‘m waarschijnlijk deze week al aan je geven!

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Dit zegt Granny!

Granny

Ik zit bij een hele gezellige jeugdvereniging van mijn kerk en af en toe doen wij eens wat anders dan normaal. Deze keer zouden wij een ontmoeting hebben met de “oudjes” in de kerk. Alle oudere mensen werden uitgenodigd om een gezellig avondje met ons -de beruchte jeugd, jongeren van zestien tot twintig jaar- te ”chillen”. Die uitnodiging namen ze hartelijk in ontvangst en ik kreeg zelfs de kans om iemand te interviewen! Lees mee in verhalen van vroeger en krijg superfijne tips van oma…

Een borrel bessenjenever, dat is het favoriete drankje van Anneke Siccama. “Nee, frisdrank is niks voor mij,” zegt de oude dame lachend. Inmiddels heeft ze de prachtige leeftijd van 87 bereikt en daar is ze trots op. Ook heeft ze een fijne familie om zich heen: “3 kinderen, 10 kleinkinderen en 1 aangenomen kleinkind,” vertelt ze mij met een glimlach. Ze is dan wel oud, maar zeker niet ongelukkig. Opgewekt doet ze mij haar verhaal, terwijl ik haar vraag naar allemaal niet te vermijden onderwerpen wanneer het over jongeren gaat. Als ik over haar eigen jeugd begin, vertelt ze een mooi verhaal: “Op de lagere school had ik eens een krijtje gestolen,” begon ze. “Ook al was het maar een klein krijtje van de juf, ik had het wel gestólen. Ik was nog maar een jaar of zeven, acht misschien. Echt nog niet heel oud. Maar ik voelde me zó vreselijk schuldig! Ik hield het niet meer, want stelen mocht echt niet. ’s Avonds ben ik naar buiten geglipt en heb ik het krijtje teruggebracht. Het was al hartstikke donker buiten, maar gelukkig was de school nog open. Ik was zo opgelucht toen het weer op zijn plek lag!”

Het was niet haar enige herinnering aan haar tijd op de lagere school. Toen ik begon over de kledingstijl onder de jongeren anno nu, wist ze nog wat te vertellen. “Leraressen mochten op school geen broek aan. Altijd moesten ze een rok dragen. Gek hé, dat zo’n broek dan nu helemaal normaal is.”
Wanneer juffen altijd een rok aan hebben gehad, dan kan ik niets anders dan toegeven dat de overgang naar broeken met gaten erin wel heel groot is. “Vreselijk vind ik dat,” zegt Anneke daarover. “Ik vind het zo armoedig!” Ook is ze blij met de nieuwe trends die opkomen in de mode. Lange, flared jeans en oversized kleding. “Dat is veel langer, dat vind ik veel fijner. Al dat blote overal, dat vind ik maar niks.” De flared jeans vindt ze dus daarentegen heel mooi, het is dan ook een trend die terugkomt van vroeger. Voor Anneke herleven de tijden van fashion, terwijl dit voor mij de eerste keer dat ik deze trend op straat zie.

2017-18-5--20-52-11

Ik maakte een selfie met Anneke en haar man

 

Ik vroeg Anneke naar haar gouden tip voor ons. “Rust, reinheid en regelmaat,” zegt ze zonder twijfel. “Ik weet het, die zeggen ze wel vaker. Maar het is écht waar! Ontzettend belangrijk. Het speelt overal een rol in.” Zelf neemt ze haar rust door te schilderen, vooral landschappen schilderen vind ze heel leuk. Of vogels. “Alleen mijn hand trilt steeds meer, dus eigenlijk kan ik het nu niet meer goed. Dat is wel jammer.”
Dan maar over op de digitale media, wat vindt Anneke daarvan? Vooral van “Whats-up”, de grote communicatie-app Whatsapp, is ze zeker niet slecht te spreken. “Het is geweldig dat je zo kunt praten, het is zo makkelijk. Vroeger schreven we elkaar brieven of moest het wachten tot de volgende dag op school. Als we geluk hadden, konden we eventjes bellen met de telefoon.” Ook de komst van de webcam vindt ze eigenlijk best fijn. “We hebben een laptop thuis, en door de webcam kan ik kinderen en kleinkinderen zien die ver weg wonen.” Ondanks dit is ze minder enthousiast over het mobiele telefoongebruik van jongeren.Die telefoons zijn heel erg gevaarlijk eigenlijk. Er komt heel veel op jongeren af en zo’n telefoon versterkt dat alleen maar.” Toch is ze zelf de eigenares van de Iphone 3, ze kan er niet meer mee Whats’Appen, desondanks laat ze mij trots zien wat ze er allemaal mee kan. Foto’s maken, bijvoorbeeld. Ze laat een aantal foto’s van familie zien en vervolgens maakt ze een foto van mij.
“Leuk,” zegt ze met een glimlach.
Ze stopt het apparaatje weer weg. Anneke zoekt haar sociale contact niet via haar telefoon, maar toch is zij één van de ouderen die niet eenzaam is. Ze heeft veel contact met anderen, vooral via haar fitness- en sportclubje. “Bij Nautilus zit ik op seniorenfitness. En daarnaast zit ik ook nog op een sportclubje onder begeleiding van een fysio. Maar dat is ook heel gezellig hoor,” grinnikt ze. Na afloop drinkt ze, met de andere ouderen, gezellig een kopje koffie. “Ja, daar doen we veel contacten op. Dat vind ik heel fijn.” En hoe vindt ze het hier dan, tussen alle jongeren? Anneke lacht. “Ik vond het heel erg gezellig, ik zal je nog eens groeten in de kerk.”

Tot slot vraag ik haar om nog één laatste tip: “Begin je dag met God,” zegt ze daarop. “En vraag een zegen voor je dag.” Het was nu wel echt tijd voor Anneke om te vertrekken- inmiddels was het alweer laat. Samen met haar man zegt ze mij gedag, de man waarmee ze vorige week zondag haar huwelijksjubileum mee mocht vieren. Is dat niet prachtig?

Zes leuke series om te kijken tijdens je paasweekend!

2017-15-4--16-31-03

Het is Pasen, dus iedereen heeft een heerlijk lang weekend. Het is echt heerlijk om eventjes vrij te zijn en lekker te kunnen doen waar jij zin in hebt. Heerlijk uitslapen, misschien wel brunchen, paaseitjes eten en: superveel tijd om series te kijken! Dit weekend dienen zich genoeg perfecte momenten aan wanneer jij heerlijk kunt binge-watchen op de meest chille series. Om meteen te kunnen beginnen met kijken en niet eerst een uur te hoeven scrollen en zoeken, heb ik een lijstje voor jou samengesteld met series die je zeker een keer moet kijken!

13 Reasons why   

Hannah heeft zelfmoord gepleegd. Clay krijgt een doos met dertien tapes die uitleggen waarom ze tot deze verschrikkelijke keuze is gekomen. Een superheftige, korte, serie maar wel heel gaaf om gezien te hebben.

Once Upon A Time

Deze serie gaat over het vervloekte stadje in Maine waar sprookjesfiguren gevangen zitten. Zij leven alleen niet lang en gelukkig. Hun enige hoop is Emma Swan, dochter van Snow White en Prince Charming. Zij zal de vloek moeten verbreken.

The 100

100 criminele jongeren worden terug naar de aarde gestuurd om te kijken of deze weer bewoonbaar is na dat deze onbewoonbaar was geworden door kernwapens. Op de aarde blijken nog veel meer volken te leven, en die zijn lang niet allemaal zo blij met hun komst, integendeel…

The Blacklist

Eén van de grootste criminelen die op de blacklist staat van de FBI, geeft zich vrijwillig aan. Hij is briljant en biedt aan om de FBI te helpen, maar wel onder bepaalde voorwaarden. Zo wil hij nauw samenwerken met de nieuwe Elizabeth. Het nieuwste seizoen, seizoen 4, wordt nu uitgezonden op tv.

Prison Break

Wanneer je broer onterecht zit opgesloten, dan ga je hem helpen. Micheal, zijn broer en ingenieur, is vastbesloten om hem uit de beruchte Fox River gevangenis te halen, maar in de gevangenis komen, is makkelijker dan eruit!

The Bible

Dit is een mini-serie die verhalen uit de Bijbel in beeld brengt. Verschillende verhalen worden uitgelicht en nagespeeld, met oog op dagelijkse problemen die veel in de maatschappij voorkomen, zoals verraad, macht en veroveringen. De laatste afleveringen gaan over Pasen en aangezien je elke aflevering ook los zou kunnen kijken, zijn die voor nu hot topic!

Voorlopig is er weer genoeg te kijken dus! Al deze series staan op Netflix, dus daar kun je ze lekker makkelijk bekijken. Zelf wil ik heel graag 13 reasons why kijken! Welke van deze series wil jij graag kijken?

Een fijn Pasen allemaal!

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Logo 4b

Het leven van een gek: Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

2017-31-1-21-56-26

Yes, eindelijk weer een nieuw deel! I hope you’ll enjoy!

25. Ollie, Emma en de chagrijnige baliedame

Het tetterende geluid van de tv is niet te missen, maar mijn moeder is toch op zolder en daarom vind ik dat ik de televisie niet in het geluid hoef te beperken. Ik lig onderuitgezakt op de bank, een joggingbroek en een hoodie maken het plaatje compleet. Alleen de zak chips ontbreekt, maar daar heb ik voorlopig dan ook geen zin in. Ik vind het niet meer lekker, door alle ervaringen van afgelopen tijd die er onlosmakelijk mee verbonden zijn. Ik sluit mijn ogen en word me bewust van de bonkende pijn in mijn hoofd. Misschien is dat harde geluid niet zo’n heel goed idee, dus ik besluit het geluid even iets terug te draaien. Het gaat waarschijnlijk nog wel even duren voordat mijn hersenschudding helemaal over is, maar gelukkig valt het mee. Straks komt Emma, dat had ze beloofd en ik kijk er naar uit. Het is zaterdag en over drie weken gaan we verhuizen. Mijn ouders en ik hebben er niet meer over gepraat sinds ik terug ben, maar de plannen van Emma en mij zijn rijp voor de prullenbak.
Overal in het huis staan half ingepakte dozen, alsof ze alles een beetje tegelijkertijd aan het aanrommelen zijn hier.
Mijn kamer is nog helemaal in tact, net alsof ik niet weg ben geweest. Het gaf me een fijn gevoel toen ik gisteren thuis kwam. Zelfs mijn fiets hebben ze teruggevonden, het ding stond weer op zijn vertrouwde plek in de tuin toen ik terug kwam. Ik ben een week weggeweest, is mij verteld. Mijn eigen gevoel voor tijd was verdwenen, de ambulancebroeders hadden me dan ook bezorgd aangekeken toen ik het vroeg.  Wanneer het geluid van de televisie tot een nihil niveau wordt beperkt, merk ik pas dat mijn moeder weer beneden is en ik schrik op.
‘Sara,’ verzucht mijn moeder. ‘Als jij snel wilt opknappen van die hersenschudding, kun je die televisie beter helemaal uithouden. Zijn er geen andere manieren om afleiding te zoeken?’ Ze glimlacht en gaat rustig naast mij zitten. Ik haal mijn schouders op ten teken dat ik eigenlijk nog niets heb verzonnen.
‘Straks komt Emma,’ komt er dan in me op. ‘Ik weet alleen nog niet hoe laat.’
‘Fijn dat ze straks komt, jullie hebben elkaar vast een hoop te vertellen.’ Ze staat op en loopt richting de keuken, waar ze weer verder praat. Wanneer ik een beetje mijn best doe kan ik haar verstaan, alleen daar heb ik geen zin in, dus ik vraag ernaar zodra ze de woonkamer weer binnenkomt.
‘Er staan Skittles in de keuken,’ licht ze nu kort toe. ‘Voor Emma en jou straks.’ Nog steeds glimlacht ze en ik weet dat ze hoopt dat ik hier blij mee ben. Ik stuur haar een vrolijke lach terug.
‘Dankje mam!’ Op dat moment gaat de telefoon en omdat ik zo nieuwsgierig ben duik ik er op af.  Het blijken mensen van de politie te zijn die spullen van mij hebben gevonden, met de vraag of ik ze vanmiddag nog kan ophalen op het bureau. Eindelijk krijg ik mijn mobiel weer!
Ik besluit Emma mee te slepen naar het bureau, dus zodra ik dat gesprek heb afgerond bel ik haar meteen en binnen een halfuur staat ze voor mijn achterdeur te springen. Lachend doe ik open en laat ik mijn vriendin binnen. Meteen vliegt ze me enthousiast om de hals.
‘Goed om jou weer te zien!’ roept ze. Ik knik en straal. ‘Je ziet er alweer een stuk beter uit dan gisteren, alhoewel.’ Een aarzeling klinkt door in haar laatste woord en ze werpt een kritische blik op mijn outfit.
‘Aan die kleding mag nog wel wat gebeuren, voordat wij de deur uit gaan.’ Ik werp zelf ook een blik op mijn outfit en ik kan niets anders dan haar helemaal gelijk geven.
‘Ja, laten we daar wat aan gaan doen,’ stem ik lachend in. Emma rent voor mij uit naar boven en ik kom er een stukje trager achteraan. Ik mag niet te hard lopen en al helemaal niet op een trap. Wanneer ik op mijn kamer kom, heeft Emma mijn kast al opengegooid.
‘Goed. Ik zeg lekker casual, maar wel fancy,’ begint ze.
‘Een skinny is al een hele vooruitgang,’ mompel ik terwijl ik mijn lievelingsskinny opduikel uit mijn kast. Ik houd hem voor Emma’s neus.
‘Beter?’ vraag ik. Emma knikt hevig.
‘Veel beter. Doe die maar aan.’ Ze koekeloert bij mijn T-shirtjes om een leuke match te vinden met mijn broek. Die vindt ze en deze wordt dan ook zonder pardon op mijn hoofd gesmeten tijdens mijn speciale “Ik-trek-een-skinny-aan-dans”. Daardoor verlies ik mijn evenwicht maar gelukkig weet ik op het bed te vallen, in plaats van op de grond. Meteen komt mijn moeder om de hoek kijken.
‘Alles goed hier?’ vraagt ze bezorgd. Maar zodra ze ziet dat Emma en ik keihard aan het lachen zijn, grinnikt ze even en sluit ze de deur weer.
‘Dat ging soepel,’ merk ik droogjes op. Emma knikt.
Wanneer ik eenmaal zover ben, besluiten we om te gaan. Eigenlijk mag ik helemaal niet fietsen, maar dat kan mij niets schelen en het maakt Emma eigenlijk ook niet uit. Ik duw met mijn wiel de schuttingdeur open en rijd weg, met Emma in mijn kielzog.

Bij het politiebureau is het rustig en Emma en ik knallen onze fietsen in de rekjes die bij de ingang staan. Achter de balie zit een vrouw die waarschijnlijk snakt naar een pauze. Tenminste, zo ziet ze er wel uit en wanneer we met haar in gesprek gaan kom ik erachter dat ze ook zo klinkt.
‘Ja?’ vraagt ze kortaf.
‘Ik ben net gebeld,’ begin ik. ‘Of ik mijn spullen kwam ophalen.’ De vrouw achter de balie trekt één wenkbrauw op. Ze is vrij mollig en ik vermoed dat ze niet vaak achter criminelen aan hoeft te rennen. Aangezien de vrouw verder niet reageert op mijn verhaal, ga ik verder.
‘Ik ben Sara. Sara Torenberg,’ mompel ik.
‘Ze was ontvoerd, niet gehoord?’ helpt Emma, lekker recht door zee. Nu knikt de vrouw en ze toetst een nummer in op een telefoon die bij haar in de buurt staat. Ze blaft er enkele woorden in en gebaart ons dan om op de stoelen verderop te gaan zitten. Kennelijk is ze geen vrouw van veel woorden. Emma en ik kijken elkaar aan en trekken tegelijkertijd een gek gezicht. Grinnikend gaan we zitten en dan valt er een stilte. Opnieuw kijken we elkaar en dan barsten we in lachen uit. Op dat moment loopt dezelfde agent als die gisteren in het ziekenhuis binnen en hij kijkt ons verwonderd aan. Meteen stoppen Emma en ik met lachen.
Dus jij kwam voor je spullen Sara?’ begint hij. Ik knik. ‘Mooi. We hadden ook nog een paar vraagjes aan jullie samen, maar daarvoor pakken we eerst even jou spullen erbij.’ Hij wenkt ons en we lopen achter hem aan. Voordat ik het weet zwaait hij met mijn sporttas voor mijn neus.
‘We dachten dat dit, met alles wat erin zit, wel van jou zou zijn.’ Wanneer ik de sporttas aanpak springen er bijna tranen in mijn ogen. Meteen open ik het om te zien wat er nog inzit. Toen ik mijn sporttas terugvond zat mijn telefoon er niet in, maar nu wel. Waarschijnlijk hebben zij die gevonden. Ik laat het apparaat door mijn handen glijden en steek het in mijn broekzak.
‘Bedankt,’ zeg ik met een grote glimlach. Hij geeft mij een typische politieglimlach terug; persoonlijk en professioneel tegelijkertijd. Hoe doen zij dat toch? Dan kucht hij, we waren namelijk nog niet klaar en kennelijk is dit zijn manier om dat onder de aandacht te brengen.
‘Over één boekje hadden wij nog wat specifieke vragen aan jullie,’ begint hij. Meteen kijken Emma en ik elkaar aan. Natuurlijk weten we over welk boekje dit gaat. Ze hadden Ollie de Onbekende Ontvoerder gevonden.

Doelen stellen en bereiken: Purpuzplanner 2017

 

2016-27-12-15-28-56

Er ligt een heel nieuw jaar voor ons, een jaar waarin we dingen willen bereiken, veranderen, behouden en waarin we ons laten verassen. Je kunt natuurlijk niet heel 2017 regisseren zoals jij dat wilt, maar we kunnen dit jaar zeker wel even een handje helpen. Wil jij dit jaar bewuster leven en genieten van je dagen? Vast wel, het is een hippe oneliner die je overal tegenkomt. Heel leuk, maar dan bereik je dus nooit wat, denk ik vaak. Heb jij dat ook? Wil jij ook graag je doelen bereiken? Dan heb ik een geweldig idee voor je! En: blijf lezen, want er is ook een gratis download beschikbaar!

Purpuzplanne2016-27-12-15-45-20r

Wie in balans zijn doel haalt, is gelukkig en succesvol

De Purpuzplanner helpt je om dichterbij je doelen te komen op een bewuste, effectieve manier. Wat wil je nu precies? En hoe zie je dat voor je? Naast dat je de Purpuz als mooie agenda kunt gebruiken, helpt het je om hier bewust over na te denken. Soms wat gas bij, maar ook vaak even wat gas terug.

img_9205img_9213

Tools

In de Purpuz zijn verschillende tools verwerkt om jou bewuster te laten worden van jouw doelen en hoe je die op een goede manier kunt bereiken. Het zijn er acht, het zijn een soort van opdrachten die je in de planner kunt maken. Op de eerste pagina’s staat alles superhelder uitgelegd met voorbeelden. Dit zijn de acht tools tot je doel:

  1. Purpuz map  “Helpt je om je dromen te visualiseren”
  2. Purpuz matrix “Helpt je om je dromen te ordenen”
  3. Purpuz plan “Helpt je om je doelen op te delen in stappen”
  4. Purpuz pad “Helpt je om je doelen te voorzien van tijd en volgorde”
  5. Maandplanning “Geeft je structuur en overzicht”
  6. Weekplanning “Geeft je jouw dagelijkse to do’s”
  7. Dagreflectie “Laat je stilstaan bij wat goed ging en waar je in kunt groeien”
  8. Vragen aan jezelf “Laat je stilstaan bij afgelopen maand, het heden en de toekomst”

Met deze tools heb je alles super overzichtelijk voor jezelf! Geen rommelige agenda meer of allemaal losse blaadjes, maar een fijn helder overzicht waar je alles in kwijt kunt.

Jóúw agenda

De Purpuz kun je helemaal personaliseren. Naast de fijne kleuren zeegroen, licht- en donkerblauw is er op elke pagina een creatieve ruimte waar jij al je krabbeltjes kwijt kunt. Daarnaast kun je je wekelijkse to-do’s kwijt en hoeveel tijd je daaraan wilt besteden. Er is zat ruimte om al jouw afspraken uur voor uur op te schrijven in de weekplanner. Voor het grote overzicht gebruik je de maandplanner, zodat je geen afspraken kan vergeten.

Gratis download!

De mensen achter Purpuz willen dat iedereen de kans krijgt om op deze manier grip te krijgen op zijn/haar leven, zijn dromen en doelen, ondanks de financiële situatie. Daarom zijn ze zo loyaal om een gratis download van de agenda online te zetten! Dan kun je de bladen zelf los afdrukken. De papieren versie is natuurlijk nog vele malen mooier dan losse A4’tjes. De planner is prachtig gebonden en heeft een mooie, grijze linnen kaft. De Purpuz is hier te bestellen voor €34.99!

Wat vind ik van de Purpuz?

Ik vind de Purpuz een goede, overzichtelijke planner. De Purpuz vraagt je om na te denken en stil te staan op de momenten dat je eigenlijk door wilt rennen, zonder veel tijd van je te vragen. De lay-out is stijlvol en de kleuren vormen een fijne balans: de kleuren zijn niet te druk, maar ze maken de planner niet saai. Het is wel een echte bureauplanner; niet heel zwaar, maar ik zou liever een mini-agenda meenemen in mijn tas om thuis alles in mijn planner te schrijven. Wat is wel echt tof vind, is dat er creatieve ruimte is in de agenda. Dat heb ik echt nog nooit zo gezien, maar het is wel echt heel gaaf. Ik ben benieuwd waar de Purpuz mij gaat brengen!

 

Wat vind jij van de Purpuz?

Liefs!

Just don’t forget, to wear a hat

Logo 4b

Dit blog is in samenwerking met Purpuz geschreven.

 

 

 

 

Het leven van een gek: Verzet

2016-17-11-21-45-45

23. Verzet

Kwaad kijkt hij me aan. Nou, kwaad, zeg maar gerust woedend. Mijn maag begint te draaien van angst, ik kan simpelweg geen kant op. ‘Sara, Sara, Sara. Moest dit nou echt? Was het na één ontsnappingspoging niet al duidelijk genoeg?’ Ik slik en zwijg. Hij zet een stap naar voren, ik eentje naar achteren. Hij daagt me uit, besef ik. En zonder er verder over na te denken, begin ik te rennen en duik ik langs hem heen. Ik ren de trap af en hij komt achter me aan. Onder zijn zware voetstappen kraken de treden nog harder dan normaal. Hij heeft de deur open laten staan toen hij binnenkwam, wat een sukkel. Ik maak ervan gebruik en ik ren naar buiten. ‘Ik zou het niet proberen Sara!’ roept hij. Te laat. Ik ren zo hard als ik kan. Maar hij is sneller, natuurlijk is hij sneller. Ik ren zo ver mogelijk, zodat onze afstand van het huisje zo ver mogelijk is. Uiteindelijk haalt hij me in en grijpt hij mij bij mijn middel. ‘Jij gaat met mij mee,’ gromt hij. Ik schop, duw en probeer van alles om los te komen uit zijn stevige greep. Hij loopt met mij terug naar het huisje, maar ik ga niet terug. Echt niet. Ik raak hem waar ik hem maar raken kan. Maar het helpt niet, hij verstevigt alleen zij greep. Ik kan amper nog ademhalen. Ik trap hem nog een keer. We zijn inmiddels bij de auto, die nog voor het huisje stond. Hij laat mij met één hand los en gooit de achterklep open. Daar ga ik dus echt niet in! Ik schop en sla erop los. Raak. Ik schop ‘m recht in het midden, in de roos. Hij kreunt van de pijn en zijn greep verslapt. Dit is mijn moment, nog een keer probeer ik los te komen. Dan hoor ik sirenes! Hoe hebben ze dit gat hier ooit gevonden? Jammer is alleen, dat mijn grote vriend ze ook hoort. Nu heeft hij iets meer haast met het dumpen van mij in de achterbak. Hij pakt mij op en gooit me er hardhandig in. Maar ik blijf me verzetten, zo makkelijk krijgt hij mij niet. Ik probeer er weer uit te klimmen en ik begin keihard te gillen. Dat heb ik ooit met Emma geoefend, zodat we in geval van nood superhard zouden kunnen gillen. Dus dat doe ik dan ook, lang en hard. ‘Hou je mond,’ zegt hij kwaad. Ik schud mijn hoofd en schop hem nog een keer. Hij probeert de klep dicht te doen, maar dat gaat niet zomaar. Dan komen er twee politieauto’s aanrijden. Ik begin te lachen. Waarom vind ik dit zo grappig? Ik krijg een woedende blik van mijn ontvoerder toegeworpen. Dan gebeurt er van alles tegelijkertijd. Ik let niet goed op, word naar achteren geduwd en opgesloten in de achterbak. Mijn hoofd bonkt, volgens mij heb ik mijn hoofd gestoten. Ik hoor allemaal geschreeuw en ik sluit mijn ogen. Mijn handen leg ik op mijn oren en ik krul mezelf op als een bolletje. Ik wil niets meer horen. Niets meer zeggen. Nu is het aan hen om mij te redden.

Een hele tijd hoor ik niets. Ik lig en staar voor me uit, terwijl ik mezelf zachtjes heen en weer wieg in de kleine, bedompte achterbak. Ik schrik op wanneer ik nog meer sirenes hoor. Eerst worden ze heel hard, daarna stopt het geluid spontaan. Ik hoor het geklap van autodeuren en pratende mensen. Met vlagen kan ik het verstaan. ‘…de hele auto op slot…’  Wat? De auto op slot? ‘…die heeft hij dus in het water gesmeten…’ Nu komen ze heel dichtbij en kan ik alles verstaan wat ze zeggen. ‘Sara?’ vraagt een vriendelijke mannenstem. Dit is niet mijn ontvoerder. Ik begin spontaan te huilen. ‘Ja?’ zeg ik met schorre stem. Volgens mij ben ik veilig. ‘We gaan je hieruit halen meisje, alles komt goed.’ Ik knik en snik zachtjes. Ik hoor voetstappen komen en gaan, gemorrel aan de auto en pratende mensen. Nog steeds opgevouwen als een bolletje, lig ik daar onbeweeglijk. Dan hoor ik hoe het slot losschiet. De klep wordt langzaam opengedaan en ik merk dat iedereen daarbuiten zijn adem inhoudt. Dat voel ik gewoon. Langzaam valt er een streep licht naar binnen. Ik hou mijn adem in. Kunnen ze mij hier niet gewoon laten liggen? Is hij weg? De vragen spoken door mijn hoofd, maar ik durf niet op te kijken, totdat ik een vriendelijke stem hoor. ‘Kom er maar uit. Het is oké, hij is weg.’ Ik geloof haar niet, toch kijk ik nu wel voorzichtig op.  Achter haar staat nog een man, daarachter een politieauto en een ambulance. ‘Zal ik je even helpen?’ vraagt ze dan geduldig, wanneer ik geen beweging lijk te maken. Ik knik en word uit de auto geholpen, naar de ambulance. Mijn ontvoerder zie ik nergens meer, maar ik blijf om me heen kijken. Voordat ik de ambulance instap, kijk ik nog één keer naar het huisje. Het is inderdaad net zo’n gaar vakantiehuisje als dat van Twan. Ik zucht zachtjes en klim in het voertuig. Ik ga zitten, sluit mijn ogen en laat de rest van de middag en avond in een waas voorbijgaan. Ik wil dat alles gewoon voorbij is.

 

Eindelijk weer een nieuwe post! Ik ben superdruk de laatste tijd dus ik blog minder. Maar daarom zijn mijn posts niet minder leuk natuurlijk 😉

Liefs!

 

Just don’t forget, to wear a hat

6 Franse fotootjes met hun verhaal

2016-29-10-11-55-10

Met de bomen die hun blaadjes verliezen, regenbuien en herfstkleuren laten we de zomer van 2016 toch echt voorgoed achter ons. Als ik naar buiten kijk, dan zie ik meteen groene, rode en gele blaadjes en daarmee word ik eraan herinnerd dat de herfst begonnen is. Maar daarmee herinner ik me ook de leuke zomervakantie. Ik ging op vakantie naar Frankrijk om daar te genieten van de zon, de cultuur, (nieuwe) vriendschappen en nog veel meer. Het was er heerlijk! Daarom besloot ik zes heerlijke Franse fotootjes met hun verhaal te delen met jullie. Laat je meenemen, naar Franse tijden…

De parade

In het dorpje Auzances is elk jaar in de zomer een kermis en als afsluiter een bloemencorso, georganiseerd door de locale inwoners! Wij zijn er al een paar keer bij geweest en het is supertof om mee te maken. Voor hen is dit het evenement van de zomer, want het hele dorp loopt ervoor uit! Na die tijd ligt de hele hoofdweg vol met confetti.

2016-29-10-11-09-50

 

De barbeque

Elke zondag was er met alle kampeerders een grote barbeque. Superdruk, supergezellig én superlekker. Geniet hier maar even mee van mijn avondmaaltijd! 😉

2016-29-10-11-15-49

De regenbuien

Ook hier konden enorme regenbuien vallen en dan was je blij als je droog in je tentje zat. (Hopend dat ‘ie niet ging lekken, natuurlijk) Toen we in dit schattige dorpje waren, was de voorbode van slecht weer al duidelijk aanwezig. Het leverde wel een mooi plaatje op!

2016-29-10-11-12-34

Fruitje, yoghurtje, (nep)bijtje

Vaak nam ik ’s morgens een lekker bakje yoghurt met fruit. De bramen had ik zelf geplukt! Op het moment dat ik de foto maken, vloog er net zo’n grappig nepbijtje overheen. (links)

img_7096

De mooie luchten

Naast dreigende luchten, waren er ook hele mooie, fijne luchten. Waar je lekker lang naar kon kijken en steeds veranderden ze net van vorm of kleur. Hier zit geen filter overheen, maar het is echt een mooie, roze lucht.

Flutter 100%

Tot slot: de heerlijke stranden en de palmbomen

We zijn een dagje naar het strand van Zuid-Frankrijk geweest en daar heb ik genoten van het zonovergoten strand, het zilte water en het witte strand. Oh, en de palmbomen natuurlijk. Een perfecte plek, als je het mij vraagt.

2016-29-10-11-08-41

Kortom: het was heerlijk, ontspannen en heel veel genieten. Dit waren mijn leukste plaatjes van mijn vakantie in 2016.

Welke vind jij het leukst?

Liefs!

 

Just don’t forget, to wear a hat